Tien vragen die iedereen durft te stellen aan de ouders van veganistische kinderen.

You may also like...

2 reacties

  1. Sylvia Dym schreef:

    Ijzersterk verhaal. Prachtig

  2. Berthine schreef:

    Je schrijft zo eerlijk en open, hoewel ik me voor kan stellen dat het inderdaad wel eens frustrerend is (want een vraag over een uitgehongerd kindje, heeft toch als ondergrond een vraag of jij je kind niet verwaarloost, ik vind dat nogal wat om te vragen). En dan maakt zeker de toon veel uit. Ik merk het hier ook met allergieën, als ik dan zeg waar onze dreumes allergisch voor is (dierlijke melk, ei, soja en noten), komt het antwoord ‘maar hij ziet er zo goed en gezond uit’. Vooral melk heeft zo nog de betekenis dat het gezond is. Kinderkoekjes met voorop groot ‘met melk’ erop, omdat het dan de betere keus zou zijn. Het is echt een heel Nederlandse gedachte door ons verleden met de mooie reclamespotjes (idd die witte motor, ‘ik zei nog zo geen bommetje’). Het verbaasd me steeds meer hoe zeer we als mens vast geroest zitten in ons aangeprate marketing. Of het nu melk is, of waar je kind hoort te slapen, of hoe bepaalde producten je status zouden geven.
    Maargoed, even terug naar jouw stuk: mooi, en duidelijk uitgelegd. Ennuh, ik ben ook lui, mijn man bakt nog wel eens appeltaart (terwijl ik op de bank zit dus). Of ik maak iets makkelijk met een kant en klare bodem ofzo.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *