Uit de kast: Genderqueer.

You may also like...

4 reacties

  1. Wow, dit is voor het eerst dat ik dit onderwerp iets lees waar ik niet direct mijn stekels van opzet. En het komt door de term ”mislukt meisje”. Dat herken ik. Ik identificeer mezelf volkomen als vrouw, zeker sinds ik moeder ben, maar ik herken me nooit in typische vrouwendingen. Ik viel als meisje, zeker op de nonnen-lagere school ook volkomen uit de toon. Was duidelijk binnen die gemeenschap volkomen mislukt als meisje; ging met de nonnen in discussie over de idiotie van een rok over een een broek moeten dragen, als ik dan perse een broek aan wilde.
    Ik wilde als kind veel liever een jongen zijn. Niet omdat ik me als jongen identificeerde, maar vanuit praktische overwegingen. Ik wilde mij niet-meisjesachtig kunnen gedragen. Ik zou mezelf niet queer willen noemen, ook niet gender fluid. Maar ik zit op het totale spectrum ook zeker niet op het uiterste vrouwelijke uiteinde.
    Dank je voor het delen. Ik heb weer zaken om te overpeinzen erbij.
    Maar mijn stokpaardje blijft: er zijn op de wereld alleen maar mensen. In oneindige variaties op elk aspect van mens-zijn.

  2. Rens schreef:

    Ik vond jou vroeger op school zo stoer! Jij deed enorm je eigen ding, ik mijn ogen dan, en daar keek ik wel tegenop. Met je rat in je nek naar school, ik zie t nog voor me. Goed dat je nog stééds je eigen ding doet. Als niemand moeilijk deed over labels zou het leven echt zoveel makkelijker zijn!

  3. Chris schreef:

    Mmm, ’t voelt ’n beetje alsof je nu een slecht passend hokje (zijn er ergens pashokjes?) verruild voor een ruimer (en onduidelijker) ander hokje door jezelf anders te labelen. Ofschoon ik redelijk eenduidig door mensen als man aangesproken wordt en de neiging heb al die labels en hokjes voor mij te willen afbreken en ritueel te verbranden (als dat zou kunnen 🙂 is de associatie van Q met Q voldoende om dat hokje toch in te stappen 🙂

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *