Het zelfbeeld van mijn dochter.

door | mrt 24, 2018 | feminisme, Opvoeden | 4 reacties

Ik ben al een decennia moeder, maar pas drie jaar de moeder van een dochter. Uiteraard krijg ik als stoere ouder een kind wat van prinsessenjurken en regenbogen houdt, maar dat is toch niet wat ik zo heel verschillend vind aan een meisje.

Tuurlijk, het kleurenpalet is anders maar verder is ze een heerlijk stoer wijf. De grote verandering voor mij zit van binnen.

Zie je, ik ben opgegroeid als meisje (duh) en ik heb een redelijk idee van wat haar te wachten staat. Dat zijn een aantal dingen waar ik me best zorgen over maak. Met mijn twee jongens kwamen de standaard ouder-angsten (doet ie het nog!?), maar totaal onverwacht kwam er met een dochter een volledig nieuw pakket aan dingen om me zorgen over te maken.

Een van die dingen is haar zelfbeeld. Wat gaat ze later van haarzelf vinden? Met name haar lijf. Haar prachtige, sterke, mooie, ontroerende lijf. Zal ze in de spiegel staan en langere benen wensen? Of een paar centimeter minder daar, een paar meer hier? Zal ze, zoals zo veel meisjes, zichzelf zo oneerlijk vergelijken met de gefabriceerde foto’s die ze ziet van prachtige vrouwen?

Ze is nog maar drie, maar ik begin nu alvast met zorgen maken, dan ben ik tenminste goed op stoom wanneer de puberteit langskomt.

Wat ben je mooi.

Jongens worden vaak sterk genoemd, of slim, of stoer. Meisjes vooral mooi. Zo rammen we er al heel vroeg in wat belangrijk is voor het vrouwelijk geslacht. Ik kan niet helemaal vermijden dat andere mensen mijn dochter mooi noemen, eerlijk gezegd ben ik het met ze eens. Ik probeer er wel een tegenwicht tegen te geven. Als ik complimenten geef, niet alleen aan mijn eigen dochter maar aan elk meisje, let ik er extra op dat ik prestaties benoem en geen uiterlijk. Dat horen ze al genoeg van anderen.

Degenen die ons het dichts bij staan kennen me en doen met me mee. We benoemen liever de gave tekening dan de jurk. Voor haar verjaardag kreeg ze dit boek (ga even kijken, is het totaal waard), een leuk geschreven verzameling van verhalen over sterke vrouwen. Allemaal waargebeurd.

Zo hoort ze nog eens iets anders dan Nijntjes moeder die in de keuken blijft en Katrien Duck die haar leven vult met mode, liefdadigheid en het kiezen tussen twee mannen. (Heb ik jullie al eens verteld over mijn enorme hekel aan de duckstad franchise? Denk maar eens na over de rollenverdeling. Wat doen de mannen, wat doen de vrouwen? Hebben de vrouwen een eigen karakter of zijn Katrien, Minnie en Clarabella eigenlijk onderling verwisselbaar?)

Maar is het genoeg?

Mijn eigen zelfbeeld.

Ergens in mijn jeugd had ik het gesprek met mijn moeder dat ik soms veel van mijzelf eis. “Maar ik heb toch nooit hoge eisen aan je gesteld?” riep ze uit. Deed ze ook niet, ze was trots op me wat ik ook deed (of doe). Maar ze heeft altijd wel een topprestatie van haarzelf verwacht.

Kinderen doen niet wat je zegt, kinderen doen wat je doet. Voorleven heet dat en het is zowel nuttig als confronterend.

Als ik invloed wil hebben op het zelfbeeld van mijn dochter, zal ik aan de slag moeten met mijn eigen gedachten over mijzelf. Dat is een stuk lastiger dan de juiste boeken kopen en complimenten geven. Toch is dat wat ik wil uitdragen.

Mijn wens voor al mijn kinderen is dat ze sterk, onafhankelijk en liefhebbend zijn, ook naar hunzelf. Nou, leef dat maar eens even voor…

Ik besef met terdege dat ik niet perfect bezig ben. Maar ik doe mijn best en dat is nu juist het idee. Ook in de zoektocht naar zelfliefde moet ik niet te veel eisen.

Lieve vrouwen.

Lieve zusters. Of je nu kinderen hebt of niet, er zijn kleintjes om je heen. Jouw zelfbeeld vormt hun wereldbeeld. Ik weet hoe moeilijk het soms is. Zeker als je weer eens geconfronteerd wordt met een perfecte foto van een perfecte doos die op belachelijk jonge leeftijd meer gepresteerd heeft dan jij.

Mocht het helpen; ik hou van je. Van je geest, van je verstand, je fantasie en je lijf. Je bent meer dan goed genoeg, je bent sterk.

Lieve dochter.

Mamma houdt van je. Ik hoop dat ik de wereld een beetje beter voor jou maak dan dat ie voor mij was. Soms ben ik bang voor wat er komen gaat, maar dan bedenk ik me hoe krachtig jij bent en ben ik weer gerust. Jij lust ze rauw!

print

4 Reacties

  1. Sylvia Dym

    Heeel mooi en gevoelig. Enne ….. ja… waar. Lilly is nu al sterk zelfbewust teder grappig ‘groot’ en mooi in haar zijn. Mooi is een mooi woord mits je mooi niet verward met nep leeg of pronkwaar.

    Antwoord
  2. Wendy Hoos

    Ik viel ooit voor een meisje dat stoer was en slim, net even anders dan anderen en uitdroeg dat ze geen moeite had met haar anders zijn. Zij lustte de wereld rauw! En volgens mij doet ze dat nog steeds.

    En nu als volwassene en ouder kijk ik opnieuw met bewondering. Hoe bewust je hier in staat en nadenkt over hoe je dit ‘ouder-zijn’ invult.

    En ik kijk met bewondering en verwondering naar je dochter. De wisselwerking is zo duidelijk.. ze is haar eigen leuke, sterke, stoere en zelfbewuste persoon – omdat zij is wie ze is EN omdat ze een moeder heeft die bewust en onbewust voorbeelden aan haar meegeeft die haar sterken hierin.

    Ik begrijp je zorgen wat betreft het stereotype-denken en de onbewuste rollen die vrouwen soms worden opgedrongen en ook zij zal haar onzekere moeilijke momenten er in kennen.. maar tegelijkertijd ben ik er best gerust op dat ze terug kan vallen op het fundament dat er al ligt: zij mag zijn wie ze is en ze is mooi en goed en intelligent en waardevol. De veilige basis die haar ouders voor haar hebben gecreëerd en de ruimte die ze haar geven om te ontwikkelen is zo belangrijk 🙂 en daar doe je alles aan, om dat te waarborgen. Ik vind echt dat je al zo goed bezig bent.. en besef me; iedereen kijkt anders. En wellicht zul jij altijd nog ruimte zien voor verbetering.

    Antwoord
  3. Giel

    Een meisje in haar opvoeding leren dat ze ook stoer en slim kan en mag zijn en bv ook met auto’s mag spelen is nog simpel vergeleken met jongetjes. Om die mooi te laten zijn en met poppen te laten spelen ligt voor velen een stuk moeilijker. Alsof dat geen meerwaarde heeft voor hun.

    Antwoord
  4. Amy

    Super tof stuk om te lezen en zo herkenbaar.
    Na 2 mooie mannen heb ik een piep klein meisje mogen krijgen wat een mooie iets.. maar wat brengt het een spanning met zich mee. Ik wil dat mijn dochter zich zelf mooi vind en zich prettig voelt met wie ze later is en hoe ze is. Dat het haar niets kan schelen wat andere van haar denken en dat ze doet wat haar gelukkig maakt. Maar zoals jij al schreef dat begin ligt bij mij. En laat ik nou net zo mega fcking hekel hebben aan mijn lijf mijn buik mijn benen mijn voorkomen.. doe ik er nu iets aan nee. Zou ik het willen ? Ja maar nee.

    Sinds mijn zwangerschap al heb ik mij voorgenomen om te proberen meer mezelf en mijn voorkomwn te accepteren. En ik moet eerlijk bekennen dat ik de afgelopen 10maanden vaker in de apiegel keek en dacht nou.. best te doen.

    Elke keer als we samen onder de douche stappen lopen we langs een spiegel en elke keer kijken we daar samen in en dan zeg ik S. Zwaai even naar de mooie meisjes in de spiegel. Waarop mijn meisje heel enthousiast zwaaot naar de 2 mooie meisjes. Of stoere meisjes mag ook je begrijpt waar ik heen ga.
    Elke stap is er 1 en als zij ziet dat mama trots is op wie en wat ze is en hoe ze eruit zoet dan is dat alvast 1 stap in de goede richting.

    Dank voor je toffe stuk

    Antwoord

Een reactie versturen

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Ik lees:

KokenKoken

Onderwerpen

SelectSelect

Het Archief

SpeelgoedSpeelgoed