Vrouwen hebben het nog nooit zo goed gehad!

door | okt 19, 2018 | feminisme | 1 reactie

vrouwenFeminisme is klaar. Vrouwen hebben het nog nooit zo goed gehad. We hebben gelijke rechten en binnenkort zijn meisjes ook oproepbaar voor een imaginaire dienstplicht. Ik kan mijn zeepkist inpakken en me voortaan de Dolblije Moeder noemen ofzo.

Of toch niet?

Waar en wanneer leven die vrouwen dan?

Eerst maar even wat parameters stellen. Als we roepen dat vrouwen het nooit zo goed hebben gehad, welke dames bedoelen we dan? De vrouwen die besneden worden? Of degenen die niet over straat mogen zonder toestemming?

Hebben de gekleurde dames in de VS het goed, als ze een veel hogere kans hebben op een fatale bevalling? Of de vrouwen in Bulgarije die door hun regering worden weggezet als broedmachines?

Bedoelen we misschien alleen Europa ? (Nogmaals…Bulgarije.) In ons werelddeel is het ook niet allemaal geweldig, laat staan in ons eigen land. 

Oh nee, het is een vergelijking. Het idee is dat het vroeger slechter was. Maar dat klopt ook niet helemaal volgens mij. De vroege geschiedenis van de mens was zeer waarschijnlijk een matriarchaat. Vrouwen als godinnen en zo. Er zijn een aantal voorbeelden van volken waar vrouwen gelijk of leidend zijn. Duuusssss, ook het idee dat alles van slecht naar beter gaat klopt niet.

Als we zeggen dat vrouwen het nog nooit zo goed hebben gehad, dan bedoelen we vrouwen in Nederland van ongeveer de middeleeuwen tot nu. Dat is wel een hele arbitraire periode en plaats, maar oké, ik ga er wel in mee. Laten het daar over hebben.

Formeel en informeel.

We kunnen inderdaad vrij zeker stellen dat van de middeleeuwen tot de jaren tachtig vrouwen in Nederland qua wetgeving niet echt leuk zijn behandeld. Het heeft een tijdje geduurd voor bezit hebben een optie was. Of dat nu om land, een duur schilderij of ons eigen lichaam ging. Dat is allemaal vrij goed na te zoeken. Op papier hebben mannen en vrouwen nu min of meer gelijke rechten. Op papier….en alleen mannen en vrouwen. Val je buiten die gender verdeling dan heb je pech.

De praktijk is wel wat weerbarstiger. Er is een enorm verschil tussen formeel recht en wat er informeel gebeurt. Zo hebben we het recht op gelijke beloning voor gelijk werk. Toch verdienen vrouwen gemiddeld een stuk minder dan mannen. Voordat je roept dat daar redenen voor zijn, DAT IS NU JUIST HET PUNT JA!

Formeel is seksuele intimidatie strafbaar. Informeel kan je eens aan je vrienden vragen wat ze doen om zich er tegen te beschermen. Wedden dat er een verschil is in de antwoorden? Zo kan ik nog een hele tijd doorgaan met voorbeelden, maar ik hoop dat mijn punt duidelijk is.

Vergelijken is een wassen neus.

Mocht het nog niet duidelijk zijn, ik heb een beetje een hekel aan de “vrouwen hebben het nog nooit zo goed gehad” (on)zin. Het is een dooddoener, een zoethoudertje en een wassen neus. Het idee dat we dankbaar dienen te zijn voor het verleden zodat we niet te kritisch kijken naar wat er nu gebeurt. Als een hond die je dan wel niet meer schopt, maar nog steeds uithongert. Het is misschien wel beter, maar dat maakt het nog niet goed.

De overwinningen die vroeger gehaald zijn, zijn geweldig. Echt waar. Ik ben best blij dat ik stemrecht heb. Dat betekent niet dat ik tevreden moet zijn met minder loon, een hogere kans op seksueel misbruik (en vervolgens niet geloofd worden), mansplaining en constante kritiek op mijn uiterlijk. We zijn nog lang niet klaar en ik vraag me af of we überhaupt de goede kant op gaan.

Mannen ook hoor!

Zonder uitzondering is er, als ik weer eens feministisch van leer trek, iemand die mij over de ellende van mannen wil vertellen. Daar word ik wel eens moe van. Overigens niet omdat mannen het nu zo goed hebben. Dat hele patriarchale systeem waar we in zitten kent alleen maar verliezers.

Ik word moe van whataboutism. Een antwoord op een gesprek over vrouwenrechten is niet mannenrechten. Dat doet beide onderwerpen geen eer aan. De problemen van mannen onder het patriarchaat is een compleet ander onderwerp en verdient zijn eigen tijd en ruimte. Zo ook de problemen van non binaire genders. (Die worden nooit verdedigd door de personen die zo hard “whatabout!” roepen.)

Ja, het heeft raakvlakken en ja, een gesprek waarin we het hele systeem bekijken heeft nut, maar als we over de onzin van vrouwen hebben het nog nooit zo goed gehad praten dan praten we daarover en niet ergens anders.

Wanneer hebben vrouwen het dan wel goed.

Al die rechten waren belangrijk maar ze waren ook een eerste stap. Prima dat we die gezet hebben, nu tijd voor de volgende. Het afbreken van de waardeoordelen die diep in onze maatschappij verankerd zitten. Het idee bijvoorbeeld dat typisch vrouwenwerk minder belangrijk is. (Verpleegkundigen vs artsen) Of het idee dat kinderen baren minder beloning verdient dan een vergadering leiden.

Is dat de laatste stap? Dat weet ik niet. Net zoals mijn eerste golf zusters dachten dat we met wetgeving het verschil maakte kan het prima zijn dat er na de denkbeelden nog iets komt. Het is de volgende stap, dat is belangrijk. Dat is wat we nu moeten weten. Waar we komen zien we dan wel weer.

 

Verder lezen?

Feminisme vs het patriarchaat.

Over gezonde mannelijkheid.

print

1 Reactie

  1. Giel

    Als je mannenrechten als whataboutism per direct uit een gesprek over gelijke rechten in een maatschappij wilt verbannen maakt dat al je argumenten aan waarde verliezen. Maar het geeft wel aan waar het aan schort; feministen geven geen bal om gelijke rechten, het is gewoon een ouderwets ikke,ikke en vervolgens duikt iedereen de loopgraven in en gaat voor eigen kerk preken…. Ik durf zelfs te beweren dat je helemaal weinig weet hebt van de andere kant dus ik zou je de uitdaging willen geven op een (kort) lijstje te maken naar ratio van impact op de sociale omgangsvormen in ons land waarin mannen achtergesteld zijn. Als je er niet te moe van wordt dan.

    Antwoord

Een reactie versturen

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Ik lees:

Naar Buiten 2021Naar Buiten 2021

Onderwerpen

SelectSelect

Het Archief

SpeelgoedSpeelgoed