Seksuele intimidatie; wat is het en hoe vaak komt het voor?

door | sep 27, 2018 | feminisme | 1 reactie

seksuele intimidatie#MeToo is geweest en de wereld is veranderd. Niet echt hoe wel het bedacht hadden helaas, seksuele intimidatie komt nog altijd te veel voor, victim blaming en slut shaming gebeurt nog overal en op dit moment zit er wel ergens iemand met een machtspositie aan het lijf van iemand zonder.

Wat er dan wel anders is? Mannen die klagen dat ze nu nooit meer met vrouwen kunnen praten. Mannen die zelfs niet meer met vrouwen willen werken. Kortom, slachtoffergedrag waar het niet hoort.

Even een disclaimer; de klagende man is een luide minderheid. Hoe het echt zit qua verhoudingen weet ik niet zeker, maar ik vermoed een beetje dat het grootste deel seksuele intimidatie heel erg vind maar eigenlijk niet helemaal weet wat het precies is, stiekem een beetje bang is om de grens over te gaan maar daar heel erg hun mond over houdt want anders ben je een klootzak. Ik ben hier om vandaag te vertellen dat je geen klootzak bent, wel een klein beetje onnozel maar dat mag je afschrijven op de maatschappij waarin je bent opgegroeid.

Wat is het niet.

Zullen we daar beginnen? Met wat geen seksuele intimidatie is? Dan hebben we dat maar gedaan.

  • Gewenst flirten.
  • Gewenste aanrakingen.
  • Gewenste grapjes.
  • Gewenste opmerkingen.
  • Gewenste complimenten

en zelfs

  • Gewenste dickpicks.

Zie je een trend hier? Niets is seksuele intimidatie als het gewenst is. Belangrijk woord dat.

Wat is het wel.

De website arbeidsrechter geeft de volgende definitie:

Seksuele intimidatie is een vorm van ongewenst gedrag op seksueel gebied. Ongewenste intimiteiten op de werkvloer komen in allerlei vormen voor. Zo kan het om verbaal geweld gaan, bijvoorbeeld seksistische opmerkingen of intieme vragen over het privéleven, maar ook om lichamelijk gedrag, zoals het ongewenst opzettelijk aanraken van iemand.

Hier is dus het woord ongewenst belangrijk. Zie je, die twee hebben met elkaar te maken. Gewenst staat tegenover ongewenst. Het eerste is goede, leuk en welkom. Het maakt niet veel uit wat je doen, als het gewenst is, is het geen seksuele intimidatie.

Ongewenst is niet goed, niet gezellig en een behoorlijk sfeer verpester. Als je ongewenste gedrag iets met seksualiteit te maken heeft is het seksuele intimidatie. Maar hoe weet je nou of iets gewenst is?

Koekjes en flirten.

Kom ik met koekjes aanzetten dan kan ik het gewoon vragen. Als iemand dan geen koekjes blieft zegt ie nee en zijn we klaar. Ik ga niet aandringen en zeker niet dwingen.

Waarom moeten we moeilijker doen over seksueel gedrag? Vragen of je met iemand mag flirten is hot! Bespreken of iemand grove grapjes oké vindt is intelligent. Ik ben helemaal voor.

Toch besef ik me dat ik hier geen cultuuromslag aan het schrijven ben. Niet in een keer. Durf je echt de letterlijke vraag niet te stellen, flirt of grap dan opbouwend. Eerst eens een mild grapje en kijk hoe dat valt. Of beginnen met oogcontact en zien of je een blik terug krijgt. Doe lekker rustig, neem je tijd en als er overal goed op gereageerd wordt kan je binnen no time de freak uithangen.

Ben je de baas dan heb je pech. Kom je niet onder vragen, bespreken en heel veel respecteren uit. Daar ben je de baas voor. Iets met ballen.

Hoe vaak komt seksuele intimidatie voor?

Vaak. Maar ja, dat is een subjectieve term. Exacte cijfers zijn moeilijk. De excessen waar aangifte over gedaan wordt zijn het topje van de ijsberg. Het grote probleem is dat wij bij seksuele intimidatie denken aan een creep die hele erge dingen doet. De realiteit is meestal veel gewoner en helaas veel voorkomender.

(Overigens spreek ik nu vanuit mijn perspectief als vrouw. Andere genders hebben absoluut ook te maken met seksuele intimidatie maar daar weet ik te weinig over.)

Het zijn ook de vervelende opmerkingen op straat. Ik denk dat de meeste vrouwen die zeker wekelijks meemaken als het niet meer is. (Denk maar aan die filmpjes van vrouwen die in een stad lopen.) Nee, het is geen compliment. Je kent haar niet en haar lichaam loopt daar niet voor jouw genot. Je kan het mooi vinden en gewoon voor jezelf houden.

Het zijn de grapjes van collega’s. Nee, ze zijn niet leuk, ook niet als een ander ze wel leuk vindt, ook niet als die mee lachende ander toevallig een vrouw is. Het spijt me heel erg dat je je humor een beetje aan moet passen om geen klootzak meer te zijn.

Het zijn de toevallige aanrakingen. In de bus of trein en zeker bij het uitgaan. Een avondje stappen levert vrijwel gegarandeerd een aantal handen die toevallig op je kont eindigen. Ook de mensen die onnodig dichtbij gaan staan horen hierbij. Ga je elke dag met een drukke bus dan kan je dat als vrouw zomaar dagelijks meemaken.

Het is online. Een eindeloze emmer bagger die online over je uitgestort wordt. Ik ben veel op het internet aanwezig en ik kan het niet eens meer tellen of bijhouden. Constant? Elk uur? Zoiets. Opmerkingen, vriendschapsverzoeken, berichtjes en meer.

Wat vinden we van de media die we passief consumeren? Als ik weer eens zie hoe een belachelijk rijke entertainer een vrouw als seksueel object gebruikt, wat doet dat dan met mij? En met haar?

Het zijn nog honderd andere vormen die ik nu even niet bedenk of die ik misschien niet meemaak maar een ander wel.

Hoe vaak komt het voor? Tenzij je thuis blijft zitten met alle elektronica uit? Dagelijks. Da’s best vaak nog.

 

Verder lezen?

Over gezonde mannelijkheid.

#Metoo.

print

1 Reactie

  1. Giel

    Laatst had ik het met een vriendin over dat ze soms net wat minder serieus voelde genomen door mannen en sommige vrouwen. Toen viel me op dat ze opeens heel “netjes” zat. Dát wilde ik ook wel eens verder ontrafelen want ik voelde al aan mijn water waar het zou eindigen. Uiteindelijk is het om het meest waardevolle van een vrouw te verbergen, je moet als vrouw verplicht kieskeurig zijn (anders kans op slutshaming ook). Maar als man komt dat dus over dat haar lichaam als het ware meer waard is dan het mijne. Als we uiteindelijk allemaal gelijk zijn moet ze op andere punten toegeven. Anders gezegd, als je gelijk behandeld wilt worden en beoordeeld wilt worden op al je andere kwaliteiten , moet je je ook gelijk gedragen.
    Maar uiteraard gaat er veel mis en lopen er idioten rond die het verkeerd aanpakken. Vreemd genoeg nemen vrouwen nog steeds niet het voortouw als het om “het eerste contact” gaat, terwijl ze toch als de beste weten hoe het werkt? De echte slachtoffers zijn duidelijk mannen, want als het zo geregeld is dat er vanuit (verouderde) tradities dat de mannen “het werk”moeten doen, zij ook het risico lopen om iets fout te doen.
    Sluthaming houd vrouwen tegen om zichzelf te zijn, het zou al veel helpen als vrouwen meer zichzelf zouden kunnen zijn. Dat verkleint het kunstmatig gecreëerd “gat”tussen mannen en vrouwen, verkleint het gat tussen vraag en aanbod en de lange lijst van vervelende zaken die juist voortkomen uit het simpele feit dat vrouwen zich op seksueel vlak niet gelijk mogen stellen aan mannen (en dat door maatschappij en opvoeding ook zelf niet willen). Uiteindelijk gaat het wel om mannen en vrouwen maar het probleem wordt gecreëerd en in stand gehouden door een geheel andere tweedeling in de maatschappij.

    Antwoord

Een reactie versturen

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Ik lees:

Naar Buiten 2021Naar Buiten 2021

Onderwerpen

SelectSelect

Het Archief

SpeelgoedSpeelgoed