Feminist, de man

door | jan 27, 2017 | feminisme | 4 reacties

Ik ben een feminist.

In mijn vorige stuk heb ik uitvoerig beschreven waarom. Heb ik voorbeelden gegeven hoe vrouwen, vandaag de dag, in ons vooruitstrevende land, behandeld worden. Maar dat was vanuit mijn perspectief. Mijn ervaringen.

Nu wil ik proberen de andere kant te belichten. De mannelijke kant.

Dat is moeilijk, want ik ben geen man, heb wat dat betreft geen ervaringen vanuit de eerste hand. Wat ik heb zijn observaties en gesprekken. Toch wil ik het proberen, omdat ik denk dat ik een waardevolle bijdrage kan leveren aan dit deel van de conversatie.

Het zijn namelijk niet alleen de vrouwen die benadeeld worden door een patriarchale maatschappij. Ook mannen lijden er onder. Dat is iets wat vaak weggezet wordt. De man wordt, in dit vraagstuk, weggezet als de dader, en voor de dader kennen we geen medelijden.

Wat vergeten wordt is dat ten eerste de meeste mannen geen bewuste daders zijn. Waar ze het probleem in stand houden, doen ze dat vaak zonder het überhaupt te realiseren.

Ten tweede zijn zelfs bewuste daders vaak ook slachtoffer. Iedereen wordt liefdevol geboren. Pas als die liefde misbruikt wordt komt er haat.

Ik spreek nog wel eens over toxic masculinity, het idee dat mannen zich op een bepaalde manier moeten gedragen en verhouden tegenover vrouwen Spoiler; niet heel leuk.

Als je door het leven gaat als James Kirk en Bond dan zal je er niet veel last van hebben. Alleen is het merendeel van mannen helemaal niet zo. Ze hebben emoties en willen die ook nog wel eens uiten, ze zijn soms ook onzeker, niet allemaal de sterkste en gelukkig niet zo vechtlustig. Ook een man wil verleid worden, zich mooi voelen, gewaardeerd worden, huilen, nee kunnen zeggen tegen seks en bevestigd worden in zijn vermogen om te zorgen.

Maar ja, dan ben je een mietje, geen echte man, meer een wijf eigenlijk. Mannelijkheid als constant ideaal, als schild en vlag die je hoog houdt. Zo zou ik geen man willen zijn.

In mijn leven heb ik gehoord dat vrienden “ballen moeten tonen.” en “geen mietje moeten zijn” maar wel “een vent”

Toen mijn zoon drie was, hield hij van roze. Was dat zijn lievelingskleur. Toen hij vier was werd hem op school grondig duidelijk gemaakt dat roze voor meisjes is. Nu is hij bijna acht en houdt hij zich angstvallig ver van alles wat meisjesachtig is.

Een geliefde vertelde ooit over een seksuele gebeurtenis in zijn verleden. Wat hij vertelde was verkrachting. Iemand die zijn huis binnendrong terwijl hij sliep. Zelfs hij kon dat niet zo zien en ik had het hart niet om er over te beginnen.

Meerdere mannen hebben, in het donker, in mijn armen gelegen, in tranen over de onzekerheden die ze meedragen. Of hun penis wel voldoet, of hun karakter wel genoeg is, waarom ze toch altijd als minder gezien worden. (Ik val nooit op alfa mannen.)

Tijdens zwemlessen ontelbaar vaak gezien dat de tranen van een jongen afgekapt worden. Soms door de leraar, soms door de vader.

Jongens leren schaamte voor hun eigen erectie.

Het gaat door en door en door. Mannen en vrouwen, samen gevangen in een ziek systeem. Daders en slachtoffers door elkaar.

Ik ben een feminist. Omdat ik een dochter heb en soms bang ben voor haar toekomst, maar ook omdat ik twee zoons heb, en nu al zie wat het systeem met ze doet.

print

4 Reacties

  1. Sylvia Dym

    Wonderful text. I so much do agree. Great.

    Antwoord
  2. Giel

    Ik herken wel veel van wat je verteld maar ervaar het meeste wel een stuk genuanceerder. Toen mijn zoon huilend thuiskwam van school heb ik hem geknuffeld en hem eens laten uithuilen om vervolgens er een uitgebreid het over het gebeurde te hebben. Een appel aan zijn stoerheid lieten de laatste tranen verdwijnen. Applaus van de omgeving hier. Toen 1,5 maand geleden ik hetzelfde deed bij mijn dochter in dezelfde situatie werd ik weggezet door de dames om mij heen als gevoelloos, blijkbaar mocht mijn dochter niet stoer zijn? Maar voor vrouwen is dat anders zeiden ze. Ik vind het zelf iig heel gezond dat ze beiden (mijn zoon en dochter) ook een ruggengraat ontwikkelen, er komen nog genoeg tegenslagen in het leven die je uiteindelijk ook moet gaan overwinnen. Wat mij het meeste stoort is dat op scholen er zo’n enorm onderscheid wordt gemaakt op basis van geslacht. Dat doen de ouders een stuk minder. “het is een deel van de natuurlijke ontwikkeling” wordt er dan verteld…Dat er voornamelijk vrouwen voor de klas staan maakt het er zeker niet beter op.
    Op mijn werk zijn er voornamelijk mannen en een enkeling die heeft dat nog met dat roze, vooral omdat zijn zoon dat geweldig vind. We hebben het daar heel sociaal en uitgebreid over gehad en mijn collega is er nu ook van overtuigd dat zijn zoon zijn eigen richting mag kiezen, ook al blijft het nog wel lastig voor hem, logisch ook gezien zijn afkomst waar dit niet gebruikelijk is. Het is overigens wel erg steriotyp maar tussen de dames in mijn omgeving gaat het er iig een stuk ruwer aan toe, verbaal dan.
    Maar goed, dit veranderd allemaal als de groepen wat gemengder zijn, zoals in een normale maatschappij. Dat sommige mannen gewoon mensen zijn en na herhaaldelijk te zijn afgewezen onzeker zijn is niet meer dan logisch. Er wordt nog steeds verwacht dat je als man de eerste stap zet en dat gaat meer fout dan goed. De meeste vrouwen vinden dat heel normaal en eerlijk gezegd ook wel lekker makkelijk. Blijkbaar zien ze het nadeel niet dat je dan alleen kan kiezen uit de mannen die jou gekozen hebben ipv kiezen uit het totale aanbod. Zolang het het meest effectief is om je als een lul te gedragen (alfa, idd) en gefriendzoned word als je aardig bent zie ik het niet gebeuren dat mannen zich veel gaan veranderen.

    Antwoord
  3. Sylvia Dym

    Lieve Giel,
    Je feedback is heel mooi en raakte me, als denk ik toch, dat jij met nog een paar feministische mannen een minderheid om niet te zeggen uitzondering zijn.
    Ik ben overigens de trotse moeder van de schrijfster van de blog.
    Liefs, sylvia

    Antwoord
    • Giel

      Thx Sylvia voor je reactie. Ik ben mij er van bewust dat niet de meerderheid vertegenwoordig, dus er is nog veel werk te verrichten! Nu zit mij al een paar maanden iets dwars, heb ook gewoon mijn abb opgezegd vanaf volgende maand, maar ik ben wel benieuwd naar jullie (!) reactie. Sinds kort hebben ze op mijn sportschool namelijk een bak in de zaal met een muurtje eromheen van een meter hoog met de text “ladies only”. Kwam mij een beetje over als “juden nicht erwünscht”. Voelde natuurlijk niet helemaal lekker aan. Alsof ik alleen achter in de bus mocht zitten zeg maar. Natuurlijk mogen bedrijven hun eigen regels maken, denk ik, maar als dat mag, mag wel meer. Er is blijkbaar een markt voor een glazen plafond, de dames vragen er zelf om. Ik ga er vanuit dat een ondernemer niet een verbouwing doet gewoon voor de lol. Ik moest mij gewoon inhouden. Er waren van een bepaald type apparaat eerst 2 stuks, maar 1 daarvan staat nu in de bak. En die andere die er buiten staat, daar zaten telkens dames op. Zij hebben natuurlijk dat recht, maar ja….

      Antwoord

Een reactie versturen

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

ReizenReizen

Boekentip

Onderwerpen

Sport Banners

Het Archief

TuinTuin