Over mannen die mijn clitoris ontdekken.

Vrouwenlijven! Anders dan een mannenlijf en dus eng en onbekend. Ik kan er elke keer weer nijdig over worden als de een of andere wetenschapper iets ‘ontdekt’ aan een vrouwenlijf. De clitoris, g spot en het vermogen om te ejaculeren (squirten dus) worden bij tijd en wijle gevonden en weer verloren door het patriarchisch bastion der wetenschap.

Verder hadden ze het ook gewoon aan een paar vrouwen kunnen vragen hoor. Maar ja, wie zijn wij nu helemaal? Slechts het lijdend voorwerp in de ontdekkingstocht van de man. Bah!

De clitoris.

Dat ie er is daar zijn we het nu eindelijk wel over eens. Vroeger was dat wel anders. De clit is herhaaldelijk ‘gevonden’ door een verbijsterde man (wat zit daar nou?) om vervolgens toch maar weer uitgewist te worden. Zelfs in hedendaagse anatomische tekeningen is dit orgaan niet altijd aanwezig of correct afgebeeld.

Pas in 1998 (!) beschreef Helen O’Connel het volledige orgaan. 1998 mensen! Dat is maar twintig jaar geleden. Er zijn nog te veel mensen die denken dat een clit een klein knopje is. De technologie om te kijken was er al decennia, als je ontleden erbij trekt zelfs al eeuwen, maar de wil en de interesse was er gewoon niet.

Oh, en dan het leukste. Nadat dus bleek dat de clitoris eigenlijk best wel op het mannelijk orgaan lijkt, willen sommige mensen het de “vrouwelijke penis” noemen. Want een onderdeel van een kut moet natuurlijk naar een mannenlijf vernoemd worden! Stelletje idioten! Het is een clitoris, die hoort bij een vagina, een vulva. Het is kutverdomme geen mislukte penis! Ja!

(Ennnnnn hier ga ik even een kopje thee drinken)

De g spot.

Tot op de dag van vandaag wordt het bestaan ervan ontkend. Ik vind dat echt belachelijk. Laten we wel wezen, er zijn vrouwen die niets met dat plekje hebben. Er zijn ook zat vrouwen die niet klaar komen door penetratie. Daar is niets mis mee. Er zijn ook zat mannen die niet klaarkomen door prostaat stimulatie, die vinden we ook niet defect.

Maar om nu te beweren dat de g spot niet bestaat en het vaginaal orgasme een mythe is!? Dat irriteert me mateloos. Alsof je beweert dat de neus niet bestaat omdat sommige mensen geen reukvermogen hebben.

Ik heb een g spot, kan haar zo aanwijzen. Als ze genoeg aandacht krijgt volgt een orgasme. Me dunkt dat dat bewijs genoeg is. Het is niet nodig om in een laboratorium het bestaan van een lichaamsdeel aan te tonen, het volstaat om een aantal vrouwen te vragen of ze het hebben.

Dat er daarna misschien eens een studie naar gedaan wordt is prima, maar het bestaansrecht van de g spot is nicht im frage!

Ejaculeren.

Dit is de grootste controverse. Ejaculeren is altijd het terrein van piemels geweest, het idee dat een vagina dat kan is schijnbaar heel eng voor de eerdergenoemde pikken. Dan zijn ze niet meer de enige. Dus moet het belachelijk gemaakt of gebagatelliseerd.

Het is urine, roepen de onderzoekers. Of er zit urine in. Of het bestaat gewoon niet. Of er zijn een paar vrouwen die ‘echt’ ejaculeren en de rest is maar nep.

Kijk. Ik kan niet voor veel vrouwen spreken. Ik weet wat mijn lijf doet en ik heb in mijn leven een aantal vrouwen van zeer dichtbij meegemaakt. Urine heb ik nog nooit gevonden en als moeder van drie kinderen weet ik echt wel wat plas is en wat niet. Het enige wat ik er over kan zeggen is dat het bij mij hetzelfde ruikt als toen mijn vliezen waren gebroken. Het lijkt nog het meest op vruchtwater, qua geur dan.

Die drang om het vrouwelijk ejaculeren te ontkrachten irriteert me mateloos. Waarom? Wat kost het een piemel om toe te geven dat vagina’s hetzelfde trucje kunnen? Of zijn ze bang dat we de penis vanaf nu de “mannelijke vulva” gaan noemen?

Het is mijn lijf!

Ik vraag me wel eens af waarom ik zo boos word over dit soort dingen. Nadat er zo lang amper onderzoek is geweest naar vrouwenlijven, wat er onder andere toe heeft geleid dat westerse geneeskunde is gebaseerd op mannen, is het positief dat er meer naar het vrouwelijk geslacht gekeken wordt.

Punt is dat het nu vaak op een betuttelende manier gedaan wordt. Het is totaal belachelijk dat een deel of functie van mijn lijf, wat ik je makkelijk kan laten zien, ontkend of zogenaamd ‘ontdekt’ wordt. Je hebt het niet ontdekt, het zat er altijd al en de bezitters ervan hadden het je zo kunnen vertellen.

Op deze manier wordt het vrouwelijk lijf weer een autonomie ontkend. Wij vagina bezitters weten echt wel wat ze doet of niet doet. Mijn orgasme bestaat ook zonder dat een wetenschapper het gekwantificeerd heeft. Erger dan dat, het bestaat nog steeds als een wetenschapper het niet kan vinden.

Eeuwenlang hebben mannen, en nu het patriarchale wetenschap systeem, het vrouwenlijf willen opeisen. Soms om het weg te stoppen en soms om het te claimen. Daar heb ik dus echt genoeg van! Het is, voor eens en voor altijd, mijn lijf! Ik vertel je zelf wel wat het doet, hoe het klaarkomt en wat er uit komt.

Het eigenaarschap van het orgasme.

Januari staat algemeen bekend als de saaiste maand van het jaar. Een uitgelezen moment om eens over seks te praten, of specifieker, orgasmes. Die zijn namelijk nogal oneerlijk verdeeld tussen penis en vagina bezitters en daar kan ik me best boos over maken. Heb ik ook gedaan, hier. Lees dat even, dan zijn we bijgepraat.

Voor de luie mensen onder ons (ik zie je!) wil ik nog even een stuk uit een onderzoek quoten. Komt ie:

Heterosexual men were most likely to say they usually-always orgasmed when sexually intimate (95%), followed by gay men (89%), bisexual men (88%), lesbian women (86%), bisexual women (66%), and heterosexual women (65%).

Daar kan ik flink opgewonden over raken en totaal niet op een leuke manier. Het voelt als een genormaliseerd onrecht. Wat blijkt, ik ben niet de enige die er brood in zag.

De oplossing van Durex.

Durex, het bekende merk voor condooms, vond het ook maar niets, of zag er op z’n minst een onaangesproken markt in. Dus deden ze dit. (Ga maar even kijken, is een leuk filmpje, maar niet geschikt voor op werk enzo.)

Maar Dolle Moeder, hoor ik je roepen, daar moet je toch hartstikke blij mee zijn? Was jij het niet die in je vorige stuk klaagzong dat er geen opties zijn voor de orgasmeloze vagina?

Eeeeeh, ja, dat klopt. En ik ben er ook wel een soort van blij mee. En ook een soort van helemaal niet. Dat is nu juist waar ik het gezellig over wil hebben.

Het is absoluut een teken dat wij als samenleving het vrouwelijk orgasme in beeld krijgen als een belangrijke gebeurtenis. Yay, vooruitgang! En mijn naïeve zelf wil heel graag geloven dat de intenties van dit bedrijf in essentie goed zijn. Dat ze vrouwen gewoon orgasmes gunnen. (En zichzelf daarmee ook wat geld. Oh oeps, heb ik dat gezegd?)

Voor mannen die vrouwen orgasmes geven.

Het grootste punt waar ik tegenaan loop is een van de taglines. “Voor mannen die vrouwen orgasmes geven.” Ik vermoed een beetje dat ze hem snel hebben verwijderd, want na een enkele reclame op tv vind ik hem nergens meer. Wel in hun shop de leuke zin: “Het grootste voordeel hiervan is dat alle mannen vanaf nu fantastische orgasmes aan de vrouwen kunnen geven met de Durex Orgasm’Intense Condooms.”

Nou, en dan word ik dus pissig. Snap je waarom? Zal ik wat uitleg geven?

Het kutconcept dat een orgasme iets is wat een actieve man aan een passieve vrouw geeft! Dat je daar dan ligt te wachten op die ene droomprins die jouw kittelaar wel kan vinden! Kloterig, patriarchaal, neerbuigend, betuttelend gedoe! Het is mijn orgasme ja! Daar zorg ik zelf wel voor!

(Momentje, ik ben momenteel niet alleen in huis en men begint me raar aan te kijken. Ik zet even een kopje thee, zo terug..)

Wie zorgt er nu voor het orgasme?

Seks is ingewikkeld, zeker op het morele vlak. Honger bijvoorbeeld is dat niet. Als ik honger heb sta ik op en eet ik wat, daar ben ik zelf voor verantwoordelijk. Ik kan mijn partner vragen om een boterham voor me te smeren, maar ik kan niet van hem verwachten dat hij zonder enige communicatie van mijn kant weet dat ik wat wil en hoe dik de pindakaas dient te zijn. Het blijft overduidelijk een behoefte die ik zelf dien te vervullen.

Seks doe je (masturberen uitgezonderd) samen. Het is een spelletje waarbij je gezamenlijk aan een leuke uitkomst werkt. In theorie dan. In de praktijk heeft jarenlange onderdrukking de vrouw ervan overtuigd dat zij een passief vat dient te zijn. Het is haar partner die haar vult met genot of kind. De gedachte is dat we zo ondertussen verder zijn dan zulk achterlijk gedachtegoed, maar het duurt generaties lang voordat een ingesleten patroon weer uit slijt.

Het beste wat mij overkomen is qua seks is een relatie met iemand die passief was. Verder was het best wel een lul en was de seks echt niet geweldig, maar door zijn passiviteit kwam ik uit de mijne. Ik ging nadenken over wat ik zelf wil in plaats van me voegen naar de behoeftes van een ander. Daar heb ik nog steeds profijt van.

Seks is een samenspel, een dans, een kunstwerk wat je twee (of meer, woohoo!) mensen creëert. Hoe mooi het resultaat is hangt af van de klik tussen de dansers, maar ik neem verantwoordelijkheid voor mijn choreografie.

Genoeg eufemismen, hoe werkt dat dan in de praktijk?

Ok, ten eerste; mam, ik weet dat je mijn blogs leest, maar sla dit stuk even over, wil je?

Ja….is ze weg? Ok, dan kunnen we praten. Ik wil absoluut niet beweren dat ik de ultieme seks guru ben. Het is vooral iets wat ik graag doe en vaak over nadenk. Wel denk ik dat iedere ‘echte’ sekspert het eens is met wat ik voorstel.

Eigenaarschap nemen over je orgasme valt of staat met communicatie. Op een leuke manier duidelijk maken wat je lekker vindt. Dat kan beginnen met sexting…ik ben sowieso enorm fan van sexting. De absoluut beste manier om je dag wat leuker te maken en een uitgelezen kans om te vertellen waar je zin in hebt.

Doe je eenmaal de horizontale tango dan is het tijd om meer directe feedback te geven. Nee, niet als een drilinstructeur. (Behalve als dat je kink is. In dat geval, go for it!) Meer positieve bevestiging en fijne hints.

“Ja, dat voelt goed”

“Doe dat vorige nog eens?”

“Harder/zachtjes/iets hoger” enz

en hopelijk

“Ja! Ga door! Waag het niet om op te houden!”

Het is dan aan je speelmaatje om wat met die informatie te doen, dat stukje heb je niet in de hand. Wat iemand goed maakt in bed is niet een repertoire aan technieken maar communicatieve vaardigheden. De wil om je partner echt waar te nemen en daar wat mee te doen.

Het verschil tussen de vagina en de penis.

Tot nu toe ging het over mannen en vrouwen omdat ik over een sociologisch probleem praat. Het gaat niet om welke onderdelen je hebt, maar om de seksuele boodschap die je mee hebt gekregen (Vrouw is passief, man is actief en daarmee verantwoordelijk). Toch is er ook een vervelende mythe rond de hardware.

Het idee is dat een penis makkelijk klaar komt en een vagina niet. Het vagina orgasme is moeilijk en ongrijpbaar en eigenlijk is het dus de schuld van de bezitter van de vagina dat er zo weinig orgasmes gebeuren. Wanneer je als man de onbedwingbare vagina tot orgasme weet te brengen dan ben je ‘een echte vent’. Dat soort toxisch geneuzel zeg maar.

Verrast het je nog als ik zeg dat daar geen reet van waar is? Op deze pagina wordt gesproken van een gemiddeld verschil van een minuutje ofzo. De penis is net iets sneller, maar niet heel veel. Nou ja, tijdens masturbatie dan hè. Komt er een ander bij kijken dan duurt het een stuk langer. Maar dat heeft dus te maken met al die mythes enzo. Het ligt niet aan de vagina, maar aan de mindset van de mensen die er mee bezig zijn. Concreet gesproken; als je aan een passieve clitoris gaat likken met het idee dat het heel moeilijk gaat zijn, dan is dat ook zo.

Voor alle duidelijkheid; dit zijn gemiddelden. Er is echt niets verkeerd aan om langer bezig te zijn, ook als je het zelf doet. Het kan leuk zijn om het met een partner juist langzaam aan te doen. Mensen…het is geen race.

Het probleem met het penis orgasme is dat we het zien als het absolute doel van seks, het probleem met het vagina orgasme is dat we het zien als iets moeilijks en zeldzaams. Kunnen we als nieuwjaarsvoornemen niet collectief besluiten dat we deze stomme patronen nu eindelijk gaan afbreken?

Kom ze.

Consent is meer dan de afwezigheid van “nee”.

Time Magazine heeft recent de mensen van de #MeToo beweging aangewezen als People of the year 2017 en dat zegt wel iets over de aardverschuiving die het veroorzaakt. Er is eindelijk een platform voor slachtoffers om naar voren te komen.

We praten nu, seksueel misbruik is onderwerp van gesprek. In plaats van een schaamte die begraven dient te worden is er een conversatie en dat is waar echte verandering begint. Die conversatie is, zeker in het begin, niet altijd makkelijk. We kennen de taal nog niet, worstelen met beschroomdheid en zeggen soms pijnlijke dingen die achteraf toch heel belangrijk blijken.

Zo stond ik laatst, wijntje in mijn hand, een beetje te kletsen met mensen die mij een paar uur geleden nog totaal onbekend waren. Via het onderwerp seks (want wat is er verder nog interessant in de wereld) kwamen we bij #MeToo. Naast mij stond een man van de alpha overtuiging. Geen klassiek haantje, maar toch wel erg zeker van zichzelf. Niet geheel beseffende naast wat voor feminist hij stond begon hij het “ja maar sommige situaties zijn ook erg verwarrend” verhaal. Je kent het wel, dat idee dat de dader toch eeeecht dacht dat het slachtoffer de betreffende daad wel ok vond, omdat er niet luidkeels “Neeeeeeee!” geroepen werd.

En daar brengt meneer alpha een belangrijk punt op. (Oh, had je verwacht dat ik hem aan literaire stukjes ging scheuren?) We weten niet echt wat consent is.

Wat is consent dan?

Consent is gewoon het Engelse woord voor toestemming. Toch vind ik het ook een term op zichzelf. In dit geval gaat het namelijk om toestemming geven voor een seksuele of medische handeling.

Hopelijk kennen we dit filmpje ondertussen allemaal. Hier wordt seksuele consent uitgelegd met thee. Dat doen ze heel goed en heel grappig maar toch mist er wat mij betreft een punt. Wat consent allemaal niet is en het enige wat het wel is. Ik snap dat dat onduidelijk is, geef me effe.

Consent is niets minder dan een enthousiast, duidelijk en overtuigd “Ja!” Echt letterlijk dat. “Ja, ik heb echt zin in seks met jou, lijkt me heerlijk!” Niets minder dan dat voldoet.

Consent is niet:

  • Misschien
  • Meh
  • Eeeehhh
  • Nou…
  • Ik denk..
  • Als jij dat zegt…

En het is snotverdulleme zeker geen stilte!

Over echte consent bestaat geen verwarring. Als je in de war bent was er dus geen consent.

Consent is niets minder dan een enthousiast, duidelijk en overtuigd “Ja!” Echt letterlijk dat. “Ja, ik heb echt zin in seks met jou, lijkt me heerlijk!” Niets minder dan dat voldoet.

Waarom doen we het dan zo?

De volgende tegenwerping van meneer alpha was het spelletje. “Ja maar vrouwen willen het spelletje spelen.” Nogmaals vind ik dat meneer hier een goed punt had.

Met dat spelletje wordt het idee van veroveren bedoeld. Ergens zijn we vrouwen als bezit gaan zien, en bezit kan veroverd worden. In dit geval behoort dat bezit ook nog eens onwillig te zijn en zo is de schadelijke mythe van “No means yes”geboren.

Oh, en voor wie denkt dat we daar nu wel voorbij zijn als cultuur, ga eens een film kijken. Het is nog steeds overal om ons heen. Van James Bond tot 50 tinten grijs, overal de sterke man die de initiële onwil van de schone dame overwint.

Niet alleen leren jongens zo dat ze over de grenzen van vrouwen kunnen en zelfs moeten gaan, ook het kleine prinsesje leert te hopen op haar vasthoudende prins. In een samenleving waar we kinderen dit soort beelden met een Disney lepel ingieten kunnen we niet verbaasd zijn wanneer we volwassenen creëren met ongezonde verwachtingen.

Volwassen zijn betekend verantwoordelijkheid nemen. Bewust worden van de patronen uit je jeugd en ze kritisch sorteren. Dit is een patroon wat direct de prullenbak in mag. Stop met veroveren en stop met wachten op een veroveraar!

Wordt flirten dan niet saai?

Stel je eens voor dat je niet meer kan Ganzenborden. Ga je dan maar saai op de bank zitten? Natuurlijk niet! Dan ga je Monopoly spelen, of Mens Erger Je Niet, of…nou ja, je snapt het.

Juist waar seksuele partners elkaar gelijkwaardig benaderen ontstaan de beste spelletjes. Hoe geweldig is sexting! Of alleen al oogcontact maken.

Wel zit er een voorwaarde aan die gelijkwaardigheid. De laagdrempelige mogelijkheid om nee te kunnen zeggen. Het is niet erg om afgewezen te worden. Ok, niemand vind het leuk, maar het hoeft niet persoonlijk te zijn. Juist als we die verover mentaliteit los laten is een afwijzing geen falen meer. Het is gewoon iemand die op dat moment geen thee met je wil drinken.

Ik ben zelf altijd een assertieve flirter geweest. Buiten dat je dan als vagina bezitter een dikke huid moet hebben (want je krijgt een hoop commentaar) ontstaan er hele leuke ontmoetingen. Je geeft degene tegenover je de mogelijkheid om eens uit het bekende te stappen. Niet iedereen kan of wil dat, maar als de klik er is wordt het wel extra leuk.

Wat ik eigenlijk, met heel veel woorden, probeer te vragen is of we nu alsjeblieft die doortastende prins en onwillige maagd achter ons kunnen laten. Of we elkaar op het seksuele vlak nu eindelijk als gelijkwaardig kunnen benaderen. Weet je wat je daar namelijk van krijgt? Betere seks. Nee, niet alleen betere seks, heerlijke seks. Ik stem voor een wereld met heerlijke seks.

Tien seks tips voor hippie ouders

Seks na de bevalling, ofwel post mortem….eeeeeehhh, post partum seks. Moeilijk zat voor een middle of the road ouder, maar wat moet de hippie met draagzak, voedingsbh en co sleeper beginnen?

Niet iedere ouder heeft er meteen weer zin in, maar we gaan hier even uit van moeders en vaders die wel weer eens uitkijken naar een potje horizontale tango. Heb je dat niet, dan lees je maar lekker mee als voyeur. Ben je toch nog een beetje geil bezig.

Tip 1: Verwacht verandering.

Vrolijk en onbezonnen zweefde je over festivals. De vrije liefde stroomt en je doet wat je wil, met wie je wil en wanneer je wil. Eeeennnn, dan krijg je een kind. Geweldig, prachtig, transformerend…. en erg lastig om omheen te plannen.

Ga nou niet zitten verwachten dat je leven teruggaat naar hoe het was. Adoptie nagelaten kan dat nu echt niet meer. Er komt wel een nieuw soort normaal. Die ga je vinden en daar ga je aan wennen. Duurt wel even. Stel je verwachtingen bij, of loop teleurgesteld rond. Jouw keus.

Tip 2: Verwacht verandering.

Nee, ik haper niet. Maar naast de verandering in je leven, gaat je lijf ook veranderen. Al die uren waarop je de exacte tantrische handelingen hebt ontdekt die je naar extase leiden…..mag je dus mooi opnieuw doen.

Het is niet zo gek dat een vagina veranderd nadat er een kind uitgekomen is. Maar zelfs bij een keizersnede is niets hetzelfde. De gevoelige plekjes op je lijf verplaatsen, of willen nu anders gestimuleerd worden.

Ook bij de mannelijke ouder zijn er verschillen. Zijn testosteron nivo past zich aan, zeker als er veel wordt gedragen en samen geslapen. Dat is een goed iets, het helpt hem om een beter vader te zijn. Maar het kan ook gevolgen hebben voor de seks drive en de behoeften tijdens intieme spelletjes.

Aangezien dit toch wel gaat gebeuren zou ik het als positief zien. Je hebt de kans om elkaar opnieuw te leren kennen. Wie weet wordt je weer helemaal opnieuw verliefd. Klinkt niet verkeerd toch?

Tip 3: Zoek je plekje.

Hoe klein dat kind ook is. Je huis is ineens vol. De logeerkamer is een kinderkamer geworden, die je niet gebruikt, want jouw bed is nu ook het kinderbed. In de huiskamer ligt speelgoed, een kast vol met draagdoeken (want het plan om er maar eentje te kopen bleek wel heel snel uit het raam) en een wasrek met katoenen luiers.

Er gaat een grapje rond in hippie kringen: “Co sleepers do it everywhere”. En dat is waar. Als het je eenmaal lukt om de kleine een keertje wel te leggen tijdens een slaapje, begint een soort speurtocht. Welk oppervlak is vrij genoeg om op te vrijen? De bank is een goede (hou die in gedachten als je op bezoek komt bij hippie ouders), maar een stevige stoel kan ook. Of de wasmachine, of in de douche, of op het kleed, of….nou ja, je snapt het al. Het hele huis is vrij spel! Wel even opletten op die ellendige duplo blokjes, die doen pijn aan je rug.

Tip 4: Zoek een oppas.

Het vereist wel wat planning en de spontaniteit is er een beetje af, maar een Nookie Nanny (niet mijn woord, ik wou dat ik het kon claimen, maar ik heb het ergens op Facebook gehoord) kan heel handig zijn voor je seksleven.

Roep dat je echt de was moet doen en bind de draagzak met baby om oma heen. Vind ze vast leuk. Zeg haar zeker een uur te gaan lopen. Laat die was maar liggen, oma weet wel wat je aan het doen bent. Ze is ook jong geweest. Doe de deur dicht, kijk elkaar aan en sprint naar het bed.

Tip 5: Put the baby down!

Ik ben enorm voorstander van continu huidcontact in het eerste half jaar. Ook tijdens het slapen wil je kroost bij je zijn, en dat is niet alleen normaal, dat is zelfs heel belangrijk. Maarrrrrr! Na een paar maanden kan je tijdens een dutje wegsluipen. Liggend voeden helpt hier enorm bij. Als echt diepe slaap eenmaal optreed, koppel dan los en rol als een ninja. Let op! Nog niet helemaal weg gaan. Nu merk je of jouw kleine er ok mee is. Komt er na een minuut of wat nog geen reactie, dan heb je prijs. Sluip naar beneden en bespring je partner. Ben je alleen? Lieverd, dat hoeft een potje goede seks niet in de weg te staan. Masturbeer een heerlijk eind weg.

Tip 6: Voorbereiding in je voorspel.

In het pre baby tijdperk had je tijd om in de stemming te komen. Mediteren terwijl je elkaar in de ogen staart, chakra massages, wierook branden, alles kon. Nu weet je nooit wanneer die gouden kans gaat komen en als het er is, heb je geen idee hoe lang het duurt. Maar om nu van nul naar neuken te gaan in twee seconden?

Voorspel hoeft niet altijd direct voor het vrijen. Het kan de hele dag door. Stuur elkaar eens een leuk appje, fluister wat in een oor. Zoen elkaar tijdens de afwas. (Waarna je peuter uiteraard onmiddellijk tussenbeide komt.)

Zolang je allebei duidelijk hebt dat dit flirten in principe los staat van de eigenlijk daad, kan het de hele dag door. Mocht er dan een moment komen, dan heb je niet veel nodig om, eehh, in actie te komen, zeg maar.

Tip 7: Hou rekening met de borsten.

Borsten veranderen. Je hele leven door, maar zeker na een baby. Als de dames vroeger een onderdeel waren van het seksspel, ga er niet meteen vanuit dat dat hetzelfde blijft. Voor een borstvoedende ouder voelt het wel anders als er gemiddeld 100 keer per dag een kind aan hangt.

Communicatie mensen! Vraag het even. Probeer eens wat(met toestemming), overleg met elkaar en geef eerlijke feedback. Misschien moet het anders, misschien kan het even niet meer, misschien moet het harder, of zachter of alleen links. Kwestie van samen ontdekken.

Enne, ja, er kan melk uitkomen tijdens de seks. Niet moeilijk over doen. Als partner weet je zo wel zeker dat je goed bezig bent, het komt namelijk door flinke opwinding (wat gestuurd wordt door hetzelfde hormoon als de toeschietreflex). Seks is sowieso plakkerig en hopelijk nat. Nu gewoon wat meer.

Tip 8: Bemoei je ermee.

Zeker bij de hippie kan de band tussen moeder en kind heel sterk zijn. Samen zijn ze werkelijk een dyade. Voor de partner kan het lastig zijn om daar tussen te komen.

Niet jaloers gaan doen, niet gaan eisen. Dat werkt averechts. De truc is om juist te gaan steunen. Ten eerste creëer je dan warme gevoelens naar elkaar. Je weet wel, van die gevoelens waardoor vonken overslaan. Ten tweede sta je dichter bij elkaar als je samen gefocust bent op hetzelfde (je kind dus). Zo werk je naar een gezamenlijk doel, en daar komen dan weer die fijne kriebels van.

Wat ben je liever? Een jaloerse, afstandelijke partner? Of een warme, betrokken ouder? Precies, dat dacht ik al. Dus leer een draagdoek knopen en een luier vouwen. Wie weet komen die knooptechnieken nog eens van pas. (Snappie? Ja? Wink, wink, nudge, nudge? Oh, ok. Ik bedoel bondage ja!)

Tip 9: Geef het tijd.

En nu praat ik niet alleen tegen de partner. Beide ouders doen er goed aan om even geduld te hebben. Ten eerste kan het zijn dat je fysiek moet herstellen van de bevalling, maar meer nog dan dat, je moet je comfortabel gaan voelen in je nieuwe rol.

In de eerste weken met mijn eerste kind was ik trots als ik ons beide voor twee uur s’middags had aangekleed. Ik maakte me echt zorgen hoe dat dan moest als ik weer ging werken. (En is dat niet de meest stomme term ooit. “weer ging werken”, alsof wat ik op dat moment deed geen werk was. Maar goed, ik dwaal af. Terug naar seks)

Voor een kind zorgen is een skill, best nog een ingewikkelde ook. En net als met elke andere skill gaat dat in het begin wat moeizaam en na een tijdje echt heel makkelijk. Wanneer je weer zin hebt om naast het oefenen van nieuwe skills wat anders te doen met je partner is voor iedereen verschillend. Al bespring je elkaar zodra je de kraamverzorger uitzwaait. Ik vind het prima. Maar als dat niet zo is, heb geduld. Wacht met zorgen maken totdat een luier verschonen niet meer op een millitaire operatie lijkt.

Tip 10: Waar je kind bij is.

Eeennnn, als uitsmijter worden we lekker controversieel. Het is echt, echt, echt ok om seks te hebben op dezelfde kamer waar je baby ligt te slapen. Sterker nog, als het bed groot genoeg is, hoef je niet verder dan de andere kant.

Ik beloof je dat de kleine er geen trauma aan overhoudt. Als ze je kunnen zien douchen, poepen en snurken, dan is een vrijpartij, terwijl ze slapen en dus feitelijk niets zien, echt ok. Sterker nog, normale intimiteit meemaken tussen je ouders is nodig om later zelf intieme relaties aan te gaan.

Juist het kind wat als baby slapend de geluiden heeft gehoord en misschien het bed wat voelde bewegen, zal later niet geshockeerd zijn als zij eens per ongeluk binnen loopt. Volwassenen die zeggen door hun ouders getraumatiseerd te zijn zullen ofwel als baby apart geslapepen hebben, ofwel blootgesteld zijn aan echt grensoverscheidend gedrag.

Vanaf een bepaalde leeftijd is het niet meer ok. Geen idee welke precies. Dat voel je wel aan denk ik. Rond diezelfde leeftijd zullen ze ook om een eigen kamer gaan vragen (nee, niet om weg te komen van hun seksverslaafde ouders, gewoon, omdat elk gezond mens dat op een gegeven moment doet) dus dan is het hele probleem opgelost.